چهار پند
چهار اندرز پرمايه و سرنوشت ساز كه بني اسرائيل به قارون دادند چه بود؟
نخست ميگويند «در آنچه خدا به تو داده است سراي آخرت را جستجو كن».قصص/77.
اشاره به اينكه مال و ثروت برخلاف پندار بعضي از كج انديشان، چيز بدي نيست، مهم آن است كه ببينيم در چه مسيري به كار مي افتد، و اگر بوسيله آن جستجوي سراي ديگر شود، چه چيزي از آن بهتر است؟ اگر وسيله اي براي غرور و غفلت و ظلم و تجاوز و هوسراني و هوسبازي گردد، چه چيز از آن بدتر؟!
در نصيحت دوم افزودند «سهم و بهره ات را از دنيا فراموش مكن».قصص/77.
اين يك واقعيت است كه هر انسان سهم و نصيب محدودي از دنيا دارد، يعني اموالي كه جذب بدن او، يا صرف لباس و مسكن او مي شود مقدار معيني است، و مازاد بر آن به هيچوجه قابل جذب نيست و انسان نبايد اين حقيقت را فراموش كند.
سومين اندرز اينكه «همانگونه كه خدا به تو نيكي كرده است تو هم نيكي كن».قصص/77.
اين نيز يك واقعيت است كه انسان هميشه، چشم بر احسان خدا دوخته و از پيشگاه او هرگونه خير و نيكي را تقاضا مي كند، و همه گونه انتظار از او دارد. در چنين حالي چگونه مي تواند تقاضاي صريح يا تقاضاي حال ديگران را ناديده بگيرد و بي تفاوت از كنار همه اينها بگذرد؟!
بالاخره «چهارمين» اندرز اينكه «نكند كه اين امكانات مادي تو را بفريبد و آن را در راه «فساد» و «افساد» به كارگيري «هرگز فساد در زمين مكن كه خدا مفسدان را دوست ندارد».قصص/77.
قصه هاي قرآن، حضرت آيت الله مكارم شيرازي