۱- البخلُ عارٌ، و الجبنُ منقصةٌ: بخيل بودن ننگ است و ترسو بودن كاستى مى‏باشد.

۲- و المُقِلّ غريبٌ فى بَلْدته: تهيدست در شهرش نيز بيگانه است.

وان را كه بر مراد جهان نيست دسترس

در زاد بوم خويش غريب است و ناشناخت‏

۳- العجز آفة، و الصبر شجاعة: ناتوانى آفت است و شكيبايى دلاورى مى‏باشد.

۴- العلم ميراثٌ كريمةٌ: دانش ميراث گرانقيمتى است .

۵- صدُر العاقل صندوقُ سّرِه: سينه خردمند، صندوق راز اوست .

۶- و البَشاشةُ حِبالُة المَودّة: گشاده رويى دام دوستى است .

۷- و من رضى عن نفسه كثُر الساخط عليه: و كسى كه از خود راضى باشد، خشم گيرندگان بر او بسيار مى‏شوند.

۸- اعجز الناس من عجز عن اكتساب الاخوان: ناتوان‏ترين افراد كسى است كه از دوست‏يابى ناتوان باشد.

۹- و الفرصةُ تمرّ مرالسحاب، فانتهزوا فُرَصَ الخير: و فرصت همانند ابر گذراست، پس فرصتهاى خوب را غنيمت بشماريد.

۱۰- افضلُ الزهد اخفاء الزهد: برترين پارسايى، پنهان نمودن پارسايى است .